Autor tej książki – związany z Uniwersytetem Śląskim biolog, neurodydaktyk i memetyk – już raz gościł na naszej liście. Miało to miejsce są sprawą książki „Unikat. Biologia wyjątkowości”, którą omawialiśmy podczas przeglądu 11 w 2018 roku. Najnowsza, niezbyt obszerna publikacja Kaczmarzyka została poświęcona rozwojowi neurobiologicznemu dzieci do piątego roku życia, a zatem w okresie, który w największym stopniu wpływa na rozwój naszego mózgu. Autor odżegnuje się od dawania rodzicom konkretnych rad, które miałyby na celu rozwiązywanie konkretnych problemów. Zamiast tego przekazuje rzetelną wiedzę o neurobiologii wczesnego dzieciństwa, a czasami pisze o jeszcze niedostatecznie sprawdzonych badaniach i teoriach (trzeba pamiętać, że neurobiologia wciąż jest stosunkowo młodą nauką). Robi to w krótkich rozdziałach poświęconych kolejnym sferom życia dziecka. Nie oznacza to jednak, że rodzicowi nie uda się wyciągnąć z publikacji konkretnej wiedzy o tym, co z pewnością warto robić, wychowując dziecko, a co mogłoby małemu człowiekowi zaszkodzić – jest wręcz przeciwnie. Kaczmarzyk pisze na przykład o tym, dlaczego do dziecka warto od samego początku mówić mówić językiem dorosłych, tłumaczy, dlaczego najlepiej jest zupełnie ograniczyć kontakt młodego człowieka z technologią co najmniej do drugiego roku życia (w późniejszym okresie to już kwestia dyskusyjna, choć z pewnością wymagająca ostrożności), wyjaśnia dlaczego bycie tzw. niejadkiem do pewnego wieku jest całkiem normalną rzeczą i zastanawia się czy aby na pewno dwujęzyczność zawsze jest dla dziecka dobra (bywa różnie – sprawa jest dość skomplikowana). Dla osób zainteresowanych tematem „Potrzeba obecności” z pewnością może się okazać ciekawą publikacją. Oprawa twarda, szyta.